"Από τον Απρίλιο του έτους 1967 ως τον Ιούλιο του 1974, η Ελλάδα υποβλήθηκε σε καθεστώς βίας και καταπίεσης, αντίθετο προς το φιλελεύθερο πνεύμα του λαού της και των παραδόσεών του"^[1]. Οι επιπτώσεις στο εσωτερικό πεδίο με την κατάλυση του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος, είχαν ανάλογο αντίκτυπο τόσο στην οργάνωση, όσο και στη λειτουργία και αποστολή της τότε Κ.Υ.Π., η οποία κατέστη, ως ένα βαθμό, όργανο των προσωπικών επιδιώξεων των συνταγματαρχών που διοίκησαν τη χώρα επί 7 σχεδόν χρόνια.

^[1]Πρβλ. Κ. Σβολόπουλος, Η ελληνική Εξωτερική Πολιτική (1945-1981), τ. 2, (Αθήνα 2003), σελ. 167.